De winter overleven

Dit verzin je toch niet? Knalharde oostenwind. Om 11 uur in de ochtend nog maar een schamele 0 graden. Het voelt Siberisch. Maart mag z’n  staart willen roeren, maar wij mensen mogen ook niet alles wat we willen. Het is nota bene over twee dagen voorjaar. Officieel benoemd voorjaar. Lente dus.

Ik vind het niks. Helemaal niks. Hoewel… helemaal? Ik heb nu nog wel net de kans om op de suggestie voor een columnonderwerp van een Facebook-vriendin in te gaan: Hoe overleef je de winter? Want dat zal je net zien, toen ik die column wilde schrijven was het ineens voorjaarsachtig geworden. Zwiepte maart ook even met z’n staart, en daarmee mijn plannen naar de haaien. Want niet alleen waren mijn gedachten behoorlijk druk met het onderwerp in de weer geweest. Ook was het in die heksenketel net lekker aan de kook geraakt.

Want wát sleept een winterhater nou echt weg van sneeuw en ijs, hagel en ijzel, geselende stormwind en dode tenen en vingers? Natuurlijk, een bloedhete kachel. Thermo-ondergoed van Poolcirkel/Himalaya-kwaliteit. Hete dranken met tipjes alcohol. Voorraden maaltijdsoepen en stoofschotels. Maar dat zijn kunstgrepen. Hulpmiddelen van buitenaf. Daarmee is de kern van de winterhater nog geen graadje extra aan het gloeien!

Het is het hart dat warmtenood heeft. Dat is waar het om gaat. Het hart, de warmtepomp naar lichaam en ziel, moet op temperatuur komen. Door steun, solidariteit, saamhorigheid. Door begrip, medeleven, erkenning. Door ervaringsfeiten, een luisterend oor, een fijne tip. Er moet een plek komen waar dat allemaal te vinden is. Waar jouw klagen, kreunen en steunen een warm onthaal vindt. Dat kan alleen als winterhaters-onder-elkaar.

Laten wij ons dus verzamelen. Virtueel natuurlijk, zodat we er de deur niet voor uit hoeven. Bijvoorbeeld op Facebook: als winterhatersvriendengroep! Dat kán. Dat verzin je niet!