Groene kerstdagen

Gisteren had ik het weer. Behoefte aan groen. Niet doordat er buiten een dun laagje wittige sneeuw lag. Dat zou na een uur of wat ge-ijzel smelten. Maar door te weinig groente te hebben gegeten. Te weinig? Niets! Niets! Op een friemeltje zeewier, een ringetje prei, een kerstomaatje, een pincetgreepje veldsla en een half stoofpeertje na. Want er waren dinertjes. Drie achter elkaar. Heerlijk. Hartstikke gezellig. Daar niet van. Met garnalen, oesters, kokkels en mosselen. Met kreeft, tong en zeewolf. Met carpaccio, eendenborst en ribeye. Met mozarella, brie, chèvre en bleu. Met Leidse oude en Friese nagel.

Het was geen gewone behoefte aan groen, gisteren. Het was een vreselijke behoefte. Het was snakken. Ontzettend snakken. De koelkast overhoop halen naar sla of zo. In de voorraadkast zoeken naar een potje gegrilde paprika. Me afvragen of soep van tomaatblokjes uit blik werkt bij behoefte aan groen. In de vriezer staren naar de noodvoorraad doperwtjes, spinazieblokjes en Mexicaanse groentemix. Met steeds maar dat zeurende liedje uit oude radiotijden in mijn hoofd en de chachacha in mijn heupen. Tja…tja…tja…Wat zullen we eten?/ Tsja…tsja…tsja Wie kan dat weten?/ Wie is de man die mij dat zeggen kan?/ De gróenteman!“.

Vreselijk genoeg waren er alleen spruitjes. Voor het avondeten. Voor ons samen. En potjes peulvruchten, appelmoes, abrikozenmoes en rabarber. Als een junk vocht ik tegen de drang om de glibberige weggetjes naar de stad trotseren en in de supermarkt die op zondag open is woest bittere andijvie en wrede witlof te scoren. En ineens vond ik het stom, ontzettend stom, dat geen restaurant groentegerechten op de menukaart heeft. Dan had ik vooraf kropsla met rucola en tomaat gekozen. Als hoofdgerecht een palet van mediterrane gegrilde groenten. Als toetje spinaziesorbet met radijskristallen.

Bij de gedachte kwam het water me in de mond. Als een paal boven water stond meteen dat we met kerst boerenkool met tja…tja…tja… voor de grote eters enkele plakjes rookworst als hoofdgerecht gaan eten. Vooraf tja…tja…tja…voor het feestelijke accentje witlofschuitjes met appel en kruimels walnoot en toe tja…tja…tja… voor de vitamientjes mooie uitgesneden partjes bloedsinaasappel met een puntmuts slagroom.

Zeker is ook dat het met oud en nieuw  courgettebeignets en broccolibollen worden. Daarvan wijk ik niet meer af. Ook niet van mijn voornemen voor 2019 om er bij restauranthouders op te hameren de menukaart uit te breiden met Groentespecialiteiten en Fruitdesserts. En jullie allemaal wens ik

Gezellige groene kerstdagen en een fruitig fris nieuwjaar!

Een reactie plaatsen