Kakelvers

Hartstikke fijn om een nieuwe website te hebben. De vorige was kaduuk geraakt. Een gemis. Er moest echt een nieuwe komen. Dat duurde even, er zat ook een nieuw boek in de pen. Bovendien werd het zomer, mét vakanties en zónder lezers. Zo ben je voor je het weet een half jaar verder.

Maar hier is ie dan. Helemaal spiksplinternieuw. En wat léúk om weer blogs te kunnen plaatsen! Het was knap frustrerend om m’n ei niet kwijt te kunnen. Want de leuke en goede invallen bleven onverstoorbaar komen. Op m’n bureau wemelde het van de memostickertje voor later. Alleen… wat moet ik er nu mee?

Bijvoorbeeld met de boost die ik de economie wilde geven door zwarte terrasparasols en bedrijfskleding van horecapersoneel te verbieden; tot lichte en zonnige kleuren te verplichten?
Door alle mannen met paardenstaarten, baarden en snorren naar de kapper te sturen?
Door alleen nog kabouter tv’tjes te produceren, zo klein dat boekenlezen leuker wordt dan schermkijken.
Door van veel te krappe damesmode te switchen naar wijd en zwierig?

En wat moet ik bijvoorbeeld met een memosticker met de vraag wanneer je gevoeglijk kunt stoppen bij over en weer mailen? Bij appen? Bij bellen? En met die waarop klagerig dat mijn haar niet wil zitten, niet wil staan, überhaupt niets wil, behalve dat het wil dat er nooit iets mee valt te beginnen. En die met de constatering dat het een denkfout is “meteen alvast maar eventjes snel dit en dat te doen”?

Oudbakken ideeën op een nagelnieuwe website voegt niet. Weg ermee. We gaan lekker fris van start. Een schone lei met telkens een kakelvers blog met een ei erin dat ik nou eenmaal even kwijt moest raken!