Sterk verhaal

Het is ruig novemberweer buiten. Ongeloofwaardige verhalen gedijen daar goed bij. Dat ze er ook in kunnen ontstaan, weet ik. Daar zal de betiteling ‘sterk verhaal’ wel vandaan komen. Want de gebeurtenissen erin weten van wanten. Wat een spierballenvertoon!

Neem die novemberdag heel lang geleden. De uitgeverij waar ik als freelancer medische vertalingen aan leverde, vierde z’n eeuwfeest. Voor dag en dauw reed ik er in stormweer en plensregen heen. Dwars het land door. Van Noordzeekust naar de oostgrens van het land. In de hal van de boekdrukkerij van het bedrijf speelde een draaiorgel. Iedereen wachtte met koffie en taart de speeches af. En keek hoopvol rond of er misschien een bekende was.

Zo trof mij de blik van een kleine, kogelronde man met krullen. Er sprak iets uit die blik waardoor ik onmiddellijk de mijne afwendde en aan het kuieren sloeg. Maar waar een wil is, was wat hem betreft een weg. Tegen wil en dank raakte ik met hem in gesprek. En dat niet alleen. De hele feestdag chaperonneerde hij me. Bij de middagborrel wist ik dat hij gescheiden was en waarom. Dat hij een bijzonder beroep had en waardoor. Dat hij kind aan huis was in de badplaats waar ik graag het strand op ga. En dat hij er achter de duinen een onvindbaar verborgen vakantiehuisje bezat.

Ik zei niets. Wat ontzettend goed van me, nieuwsgierige babbelkous die ik ben! Dat ik mijn kaken opeen klemde!

Bij het koud buffet legde hij het onvindbare van dat huisje aan me uit. Van de weg onder de duinen bij de boerderij linksaf het bos in, dan het straatweggetje rechts en vervolgens… Wel bliksem en donder, daar liep het weggetje waar mijn nieuwe liefde tijdelijk onderdak had! Daar woonde hij in een schattig, karakteristiek huisje met bordeauxrode luiken!

Het zijne, hoorden mijn suizende fluitende oren de kogelronde man met krullen zeggen, had bordeauxrode luiken. Zijn ex woonde er nu, tot de boedelscheiding officieel was. Ik knikte begrijpend, denk ik. Want van mijn nieuwe liefde wist ik dat de vrouw van wie hij het huurde geheimhouding had geëist. Haar ex zou onmiddellijk de alimentatie stopzetten als hij merkte dat ze het onderverhuurde.

In het geweld van storm, regen, hagel en bliksem reed ik dwars door Nederland terug naar huis. Van de oostgrens naar de Noordzeekust. Waar me iets verteld was dat de wereld piepklein maakte. Misschien vind ik daarom  ruig novemberweer passen bij ongeloofwaardige verhalen. Die nog echt gebeurd zijn  ook.